1061

Voor vele gewoon wat cijfertjes. Nietszeggend. Voor sommige een passie, maar dan liever genaamd priem. Misschien wel je pin. Een lach wanneer het op je bankrekening wordt gestort. Een schok als het een rekening is. Of een datum, waar je even bij moet slikken.

Vandaag was het de dag van de 10. Geen priem, maar een samengesteld getal. Tien jaar is een nichtje geworden. Een decennium. Dit woord voelt eigenlijk aan als zoveel meer jaren. Foto´s van baby tot nu. Van flesje tot grote mond. De eerste tien jaar van je kroost is bijzonder. Van niets tot iets, van hulpeloos tot zelfstandig. Van meegaand tot dwars.

Mijn Merel is ook tien. Tien onvergetelijke jaren. En dan opeens realiseer je je dat het omgevlogen is. Soms zo volwassenen en soms ook weer zo klein. Black Bird op de gitaar en knuffel in haar bed. Het is de leeftijd dat alles nog kan en soms moet. Althans van mij. Soms moet ze nog wat klein blijven, want stel dat de volgende tien jaar nog veel sneller gaan. Misschien mis ik dan wel een stukje, of mag ik helemaal niet meer in haar verhaaltjes meespelen.

Wat kan er een hoop veranderen in 520 weken. In week 1 woonden we nog in Bruinisse. Ruim 380 weken geleden vertrokken we naar Malta en 173 weken geleden keerden we weer terug naar Nederland. 122 weken geleden werd ik overvallen door de liefde en nu zijn wel al 66 weken een ´samengesteld´ gezin. En alles is in een wervelstorm verlopen.

Er zijn een aantal getallen die in mijn geheugen gekerfd zijn. Datagetallen waar je niet omheen kunt. Die impact hebben gehad in je leven. Waardoor je bent veranderd. Cijfers die bepaald hebben hoe jij in het leven staat. Soms goedschiks, soms kwaadschiks. Sterk of gebroken.

1061 weken geleden is het nu. Twee decennia lang moet ik je al missen. Daarom nu zo beseffend dat de tijd me inhaalt en nog meer moet genieten van mijn opgroeiend gras. Want hoe ouder je wordt hoe sneller de tijd gaat. En de wervelstorm gaat gewoon onverhinderd door.


© Annemarie Markesteijn