Op weg naar Rome

Vandaag vroeg iemand aan mij, wat denk je nodig te hebben als je het even niet meer ziet zitten. Wat heb je nodig om te veranderen, zodat je dat kunt bereiken wat je diep in je hart wilt. Die baan waar je van droomt, de dosis zelfvertrouwen die je ergens bent verloren of gewoon een warm gevoel bij de aanblik van jezelf in de spiegel. Jij bent Jij en daar ben je trots op.

Ik vroeg haar om wat bedenktijd, want dit is zeker geen eenvoudige vraag. Ieder mens heeft iets anders nodig om zijn weg en geluk te vinden. Bekijk ik dit persoonlijk, of misschien wel per doelgroep. En met wat voor omstandigheden heb je te maken. Kun je geluk wel afdwingen, bereik je ooit dat doel wel, wat je voor ogen hebt. Is dat wel realistisch?

Er zijn vele wegen die naar Rome leiden. Dus pak ik maar de eerste weg, de hoofdweg. Met geld kun je geld maken. Investeer in jezelf, looks, opleidingen, representatieve auto (laat je gammele fiets maar even staan). Inderdaad een nieuwe outfit voelt goed en helemaal als je complimentjes krijgt, maar waarom voel ik me dan eigenlijk het allerlekkerste in mijn comfy pants. Ik denk dat dit voor mij het thuis gevoel is. Knus, beschermd, vrij van verplichting.

Ik voel me dus prettig als ik me thuis voel. Om mijn nieuwe carrière te beginnen wandel ik van de hoofdweg een zijweg in. Wat geeft mij nog meer een thuisgevoel. Een gevoel van nuttig zijn. Zelfwaardering. Iets doen wat dicht bij mezelf staat. Ik zorg graag. Ik schrijf graag. Ik wil graag rust uitstralen. Rust thuis, rust in mijn gezin, rust in ieders hoofd. Ik wil een beker kamille thee met honing zijn.

Ik ga voor de spiegel staan en probeer mezelf te reflecteren met mijn spiegelbeeld en dat is echt niet makkelijk. Je ziet niet gelijk alles wat er is. Soms wil je gewoon iets niet zien en vertroebelt je beeld. Ik zie mezelf soms als lelijk, heb stress, onrust of pijn, als je goed kijkt zie je gewoon iemand anders staan en wend je je blik maar gauw af. Een andere keer knipoog je naar jezelf, zo goed sta je erop.

Er wordt dus weer verder gewandeld naar de weg, waar dat spiegelbeeld blijft stralen. Hoe houdt je dat vast. Door de rot momenten los te laten. Iedereen heeft ze. Te leren dat het gras niet groener is bij een ander en dat wat jij hebt uniek is. Dat zeg ik dan wel, maar voelt dat ook zo. Nee, niet altijd en ik denk dat dat het gevaar is. We vergelijken ons te vaak met anderen. En dat steekt. En iets wat steekt, kost energie, verloren energie.

De volgende weg naar Rome, is een kronkelweg vol energie. Me niet druk maken om bepaalde dingen hielp bij mij, maar de zon gaat niet altijd op in dit geval. Zodra ik me negatief voel, wordt mijn omgeving daarmee besmet en daar komen we op het keerpunt van de laatste weg.

Ik negatief, omgeving ongerust. Ik happy, omgeving gerust. Dus bewandel de weg om weer even positief te worden. Trek even die comfy pants aan om tot jezelf te komen. Negeer dat beeld in de spiegel, wandel tot de zon opkomt, slaap er een nachtje over. Zo simpel, maar veel effectiever. Met innerlijk geluk, lacht je spiegelbeeld en voelt je omgeving dat. Wees bewust van je uitstraling. Lach, ook al is het niet echt, uiteindelijk wordt de dag lichter. Accepteer je tekortkomingen, iedereen heeft ze. En als laatste wees eerlijk. Is dat doel wat je wilt, wel echt iets wat gelukkig maakt, of denk je dat alleen maar.

Alles is makkelijker gezegd dan gedaan. De ene mens heeft nu eenmaal meer geluk dan de ander in zijn leven. Het is nu eenmaal zo. Maar er zijn ook mensen die het veel minder hebben. Hangt jouw hoeveelheid geluk dan af, van hoe weinig andere mensen hebben. Is dit het vergelijkingspatroon?

Om antwoord te geven op de vraag: wat heb je nodig om te veranderen, zijn er vele antwoorden en nog zoveel meer vragen. Een antwoord heb ik. Zelfkennis. Hoe goed ken je jezelf. Of denk je jezelf te kennen. En als je die persoon helemaal niet leuk vind, wat voor persoon zou je willen worden. Je bent nooit te oud om te leren en met zoveel wegen die naar Rome leiden, is er vast wel eentje voor jou bij, alleen moet je deze zelf zien te vinden. Hoe moeilijk dat ook kan zijn.