Plaveisel

Het is weer maandagochtend. Eerst thee, dan koffie, nog een koffie en nog steeds niet helemaal op aarde. Het foute uur staat op en tijdens het Kabouter Plop lied draai ik rond op mijn bureaustoel. Ik heb het naar mijn zin. IJverig doe ik mee met mijn armen in de lucht en grinnik. Maf, af en toe de weg kwijt, net als mijn gezin. Fijn maf zijn wij. Esmay is laat, bus gemist, eigen schuld. Tieners zijn gewoon langzaam als het snel moet en supersnel als het in hun straatje past.

Mijn ´straat´ is sinds kort geplaveid.  Wat een prachtig woord is dat toch. Mooie woorden zijn voor mij als een goede wijn voor een vinoloog. Hoe beter deze rolt, hoe warmer ik word. Uit het raam kijkend, vliegt het verkeer voorbij.  De weg is vaak druk, soms een racebaan,  zoals het ritme van mijn dag. In huis heerst er rust en regelmaat, vloeiend, nog zo´n prachtige benoeming.

Deze week was er een woord wat eruit sprong. Verloving. Wat een mooie variaties zijn er van dit woord te maken. Love, golven, vinger, loving, volgen, geil, lover, gloed, voel. Hoe romantisch een doordeweekse dag kan worden. Precies zoals we zijn,  verliep zijn aanzoek.  Laat op de avond, na zijn overwerk, ik in mijn pyjama, The walking Dead op de achtergrond, zei ik Ja. Ja, op de kers op de taart en de knelring om mijn vinger.

Duurzame bedekking, aangebracht om het oppervlak van een weg of ander gebied buitenshuis te vormen. Dat is plaveisel. Ieder loopt erover heen, maar na verloop van tijd stap je over gaten heen of val je erin. Dan maar een zijpad links of rechts, of terug van waar je begonnen bent. Je zal toch je eigen weg moeten vinden, want als je die niet vindt, zal je hem ook nooit kunnen delen. Je weet pas aan aan het eind van de weg, dat je eigenlijk gewoon met je rode schoentjes had kunnen klikken om thuis te komen, maar dan had ik misschien ook niet geweten wat ik nu weet.

Ik draai nog even een rondje in mijn stoel en misschien nog wel twee. Gewoon omdat het kan. De wereld mag het weten, dat de stenen, keitjes en kinderhoofdjes weer strak liggen, met mooie patronen.  Vanmiddag misschien dromerig kijken naar trouwjurken en mooie schoentjes. Klikken hoef ik alleen niet.

Ik ben al thuis.