Ik weet nog goed dat ik een blog begon, nu bijna 3 jaar geleden. In de omschrijving daarvan stond zoiets van; Een mama van twee lieverds, die haar best doet te vliegen zonder vleugels. Opnieuw beginnen is niet makkelijk, maar zo af en toe zweef ik even en kijk ik naar beneden hoe alles met een lach en een traan verloopt. Wachtend op de dag, dat ik hoog in de lucht mijn draai weer gevonden heb.
Nu een paar jaar verder, lijkt dit stukje schrijven uit het leven van iemand anders. Ach ik zweef nog steeds en ik geloof dat mijn oudste dochter mij altijd al een zweverig typetje heeft gevonden. Na een cursusje Reiki was zij meestal het slachtoffer en om mezelf eerst in homeostase te brengen, werd er al gauw een flesje pleegzuster bloedwijn opengetrokken. Het gevolg was een brabbelende psycholoog die met zweethandjes haar hele lichaam bewapperde. Mijn dochter nam alles voor lief, maar stiekem denk ik dat zij ook een beetje van het zweverige is. Die runen steentjes liggen niet voor niets op haar kast.
Mijn dochter is opgegroeid met Harry Potter en diep in haar hart is zij Hermelien. Ze weet dan ook alles van alle boeken, tot in de details. Zelfs nu ze zeventien jaar is, houdt ze nog alle data bij wanneer er een belangrijke gebeurtenis was op Zweinsteins Hoge School voor Hekserij en Hocus Pocus. Updates van Pottermore komen regelmatig voorbij en de toverstok ligt naast het zakje met runen stenen. En bij een heks hoort een kat. Boft zij even, want met onze verhuizing hebben we het genoegen gekregen, om twee extra harige dames te verwelkomen. Een hele dikke zwarte poes marcheert nu door het huis en probeert alle boze schaduwen uit haar buurt te houden. Hoezo zweverig....zo moeder, zo dochter blijkbaar.
Gelukkig heb ik weer Zen in mijn leven, ik voel het, ik proef het, ik ervaar het in alles wat ik onderneem, zelf met op de achtergrond het geluid van schietsalvo's op een of andere alien. Mijn lieve eega houdt van gamen. Voor hem geen Reiki en Yoga standje Boom of Zonnegroet. Nee, standjes zijn hem voorbehouden op de bovenste verdieping van het huis, nadat hij honderden buitenaardsen hun ledenmaten heeft afgerukt, onthoofd of stelselmatig heeft afgeschoten. Dan komt hij helemaal Zen boven en 'groet' hij mij. Maar tegen die tijd lig ik al zweverig bij te komen van Candy Crush, en met dit huisje, boompje, beestje gevoel blijkt dat ik inderdaad mijn draai weer gevonden heb.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten